De onderzoekers hebben de databases van twee aparte studies uit Nederland en Zweden samengevoegd tot een groot onderzoeksbestand waarbij gegevens op individueel niveau geanalyseerd konden worden, dit staat bekend als een individual participant data meta-analysis.
![](/upload_mm/f/a/f/3597cfc4-a21a-4571-9588-1b6f8a64a225_image8091422300905150278_768x432.jpg)
In Nederland en Zweden is het risico op sterfte van de baby rondom de geboorte in de uitgerekende periode erg klein, evenals het risico op geboorteletsel of gezondheidsschade. De kleine risico’s die er zijn, stijgen iets als de zwangerschap voortduurt na de uitgerekende datum.
Het doel van de analyse was om de uitkomsten na inleiding van de baring bij 41 weken te vergelijken met het beleid waarbij tot uiterlijk 42 weken is gewacht met inleiden, als de bevalling niet spontaan begonnen was.
Uitkomsten bij het kind
Het gecombineerde onderzoeksbestand bevatte gegevens van 4561 gezonde vrouwen met een normaal verlopende zwangerschap van een eenling die een zwangerschapsduur hadden bereikt van 41 weken. De helft van de vrouwen was geloot in de inleidgroep (2281) en de andere helft in de afwachtgroep (2280). In de inleidgroep werd 80 procent van de vrouwen ingeleid en in de afwachtgroep 30 procent bij de overige vrouwen begon de baring spontaan.
Omdat slechte uitkomsten bij het kind (sterfte en gezondheidsschade) zo weinig voorkomen waren deze gecombineerd tot één uitkomst. De "slechte uitkomst" kwam voor bij 0,4 procent van de baby’s van vrouwen uit de inleidgroep en bij 1,0 procent van de baby’s van vrouwen uit de afwachtgroep, dit betreft een significant verschil. Het gunstige effect van inleiden bleek na verdere analyse alleen op te gaan voor vrouwen die voor het eerst een kind kregen. Voor vrouwen die al een keer bevallen waren, was het aantal slechte uitkomsten voor het kind zo laag dat het niet mogelijk was om enig effect aan te tonen, in het voordeel of in het nadeel van inleiden.
Uitkomsten bij de moeder
Er was geen verschil in de gezondheidstoestand van vrouwen na de geboorte tussen de groepen. De percentages keizersnede en kunstverlossingen (vacuüm of verlostang) kwamen overeen in beide groepen.
En nu?
Deze uitkomst betekent volgens de Nederlandse auteurs niet dat de bevalling van het eerste kind na 41 weken standaard moeten worden ingeleid. Joris van der Post, hoogleraar Verloskunde van Amsterdam UMC: “We moeten deze vrouwen informeren dat de kans op problemen bij afwachten wat groter wordt. Als ze kiezen voor wachten dan is dat ook goed, ook al omdat de begeleiding door verloskundigen goed is in Nederland met extra controles als de zwangerschap langer duurt dan 41 weken, veelal in samenwerking met de gynaecoloog. De meeste vrouwen bevallen van een gezond kind, we willen nu nog graag onderzoeken hoe we de kinderen kunnen opsporen die na 41 weken een hoger risico lopen.”